Delen
Delen
Wie aan Griekenland denkt, denkt aan wijn, ouzo en een ijskoude Mythos op een zonovergoten terras. Maar er is veel meer te ontdekken!
De afgelopen jaren is een hele Griekse biercultuur gegroeid die voor veel bezoekers nog onder de radar blijft. Van zeven microbrouwerijen in 2007 is het aantal gegroeid naar inmiddels ruim honderd, verspreid over het vasteland en bijna elk groter eiland. En precies dáár zit de uitdaging voor de bierliefhebber: het mooiste spul vind je zelden in de toeristische supermarkt om de hoek.
De interessante brouwerijen liggen vaak diep in het binnenland of op eilanden waar de bus maar twee keer per dag rijdt, als je geluk hebt. Wie serieus van plan is om de Griekse craftscene te ontdekken, komt er niet onderuit om zelf achter het stuur te kruipen. Een auto huren in Griekenland hoeft tegenwoordig geen vakantiebreker meer te zijn, en het opent letterlijk een wereld aan brouwerijen die anders onbereikbaar blijft. De combinatie van mobiliteit en een goed geplande route maakt het verschil tussen een paar Mythossen op het terras en een echte ontdekkingstocht.
Mythos, Fix, Alfa, Mamos en Vergina zijn de vijf grote merken die je overal tegenkomt. Prima pilseners voor bij een bord tzatziki, maar ze laten zien wat de Griekse industrie kan, niet wat ze tegenwoordig durft. De interessante ontwikkeling zit bij de craftbrouwers, en die zijn vaak gevestigd op plekken waar geen reisbus stopt.
Een paar namen die het bezoeken meer dan waard zijn:
Santorini Brewing Company brouwt in Mesa Gonia op Santorini onder andere de Crazy Donkey IPA, een van de eerste echte Griekse craft IPA's en nog steeds een van de bekendste. Hoppig, krachtig en met een knipoog naar de ezeltjes die de toeristen nog altijd het klif op slepen. De brouwerij is gratis te bezoeken van maandag tot en met zaterdag.
Nissos op Tinos is een van de eerste Griekse brouwerijen met een biologisch EU-keurmerk. Het vlaggenschip is de Nissos Pilsner, fris en licht bloemig, die in 2014 als eerste Griekse bier zilver won bij de European Beer Star. De brouwerij draait grotendeels op zonne-energie en is een prachtig voorbeeld van hoe de eilandbrouwers duurzaamheid serieus nemen.
56 Isles uit Naoussa op Paros zette zichzelf op de internationale kaart toen hun Aegean Wit in 2018 drie sterren won bij de Great Taste Awards. Een Belgisch geïnspireerd tarwebier, gemaakt op een eiland waar gerst al sinds de oudheid wordt verbouwd.
Septem op Evia heeft een hele lijn rond de dagen van de week gebouwd, met klassiekers als Friday's Pale Ale en Sunday's Honey Golden Ale. De honingvariant gebruikt lokale Griekse honing en is een mooi voorbeeld van hoe brouwers met regionale ingrediënten experimenteren.
Mikonu op Mykonos is voor wie van eigenzinnig houdt: ze laten bieren rijpen op eikenhouten vaten van Santoriniaanse Chardonnay en maken huisbieren voor lokale bars en clubs.
Daarnaast verdienen merken als Vergina uit Komotini (het eerste 100% Griekse bier qua ingrediënten), Voreia in Noord-Griekenland (de stout won brons op de Brussels Beer Challenge), Levante op Zakynthos en Chios Beer met hun Smoked Porter een eervolle vermelding.
De brouwers die je ter plekke ontmoet, vertellen vrijwel allemaal hetzelfde verhaal: ze willen niet de zoveelste pils maken, maar iets dat smaakt naar de regio waar ze zitten. Dat betekent honing uit het achterland, citrusschil van eilanden waar al eeuwen citroenen groeien, soms gerst van een lokale boer die ze persoonlijk kennen. Een IPA op Tinos smaakt anders dan een IPA op Kreta, en dat is precies de bedoeling.
Voor wie gewend is aan de strakke Belgische of Duitse traditie is dat soms even wennen. Een Griekse Pilsner mag best een eigenzinnige draai hebben, en een lager kan zomaar een vleugje thijm meedragen. Niet alles is een hit, maar dat hoort bij de ontdekkingsreis. Opvallend is wel dat de gemiddelde Griek nog altijd weinig bier drinkt vergeleken met de rest van Europa: in de Europese ranglijst van bierconsumptie staat het land helemaal onderaan. De groei van de craftscene komt dus vooral van toeristen en jonge stedelingen die de lokale brouwers ontdekken.
Het lastige aan de Griekse craftscene is dat de brouwerijen vaak op behoorlijke afstand van elkaar liggen, openingstijden grillig zijn en het openbaar vervoer in de meer afgelegen gebieden niet meewerkt. Een paar dingen om rekening mee te houden:
Bel of mail vooraf. Veel kleine brouwerijen ontvangen alleen op afspraak of werken met vaste rondleidingstijden. De website is niet altijd actueel.
Rijd nooit zelf na een proeverij. Wissel af binnen het gezelschap, of plan een proeverij als laatste stop van de dag bij je accommodatie.
Maak ruimte in je koffer. De meeste brouwerijen verkopen flessen direct uit de tap room, en sommige releases zijn alleen daar te krijgen. Een kratje meenemen naar Nederland is meestal niet eens duur, alleen even logistiek puzzelen.
Download een offline kaart. In de bergen op Kreta of in Epirus is het mobiele bereik vaak slechter dan je verwacht.
Wie serieus wil proeven, kan het beste één regio uitkiezen in plaats van het hele land af te struinen. De Cycladen (Tinos, Paros, Santorini, Mykonos) zijn dankbaar omdat je per veerboot van eiland naar eiland hopt en op elk eiland minstens één serieuze brouwerij vindt. Noord-Griekenland rond Thessaloniki is interessant voor wie van wat zwaardere stijlen houdt: Voreia, Vergina en een handvol kleinere brouwerijen liggen daar binnen redelijke afstand. Op Kreta zit Barbantonis bij Analipsi, en in Athene zelf zijn taprooms als Barley Cargo het uitprobeerseizoen waard, met meer dan tweehonderd Griekse craftbieren op de kaart.
Wat al die regio's gemeen hebben: de brouwers staan vrijwel altijd zelf in de tap room, hebben tijd voor een praatje en schenken graag iets in dat niet op de exportlijst staat. Dat is precies wat je in een gewone bottleshop nooit krijgt
